Гемінґвей нічого не знає

Artur Droń pisze krótkie, bardzo powściągliwe teksty o towarzyszach broni, o modlitwie, o domu i o tym, jak rozmawiać z tymi, których już nie ma. Nie ma tu głośnych słów i właśnie dlatego tak uderzają.

Jedna z najgłośniejszych książek poetyckich ukraińskiej wojny. Cytowana, rozbierana na motta i czytana na głos.